بایگانی دسته: فلسفه شخصی

چالشهای مباحثه

قبل از این متن لطفا مطلب «اصل صحبت با انسان بالغ» را بخونید.

یکی از چالشهایی که در هنگام بحث پیش میاد، اینه که شروع می‌کنیم، به جای مطلب خود شخص طرف بحث را خطاب قرار می‌دیم و بهش برچسب می زنیم. یه برچسبی مثل «بی فکر» می تونه طرف مقابل را وارد فاز دفاعی کنه و دیگه مباحثه پیش نره.

حالا مشکل من خود این موضوع نیست. من با دونستن همین موضوع دفعات زیادی مرتکب این موضوع شدم و بحث به جای خوبی نرفت. دایم از خودم می پرسیدم با اینکه این موضوع را می دونم و می خوام اجرا کنم، نمی دونم چرا افسار کار از دستم خارج می شه .

متوجه چند تا موضوع اولیه شدم که من را از بحث منحرف کرد و کاری را کردم که نمی خواستم. ۱- طرف مقابلت خواسته یا ناخواسته اصلا قصد بحث نداره و نمی خواد چیزی را بشنوه و دایم خواسته اش را فریاد می زنه.
راه حل: خوب با چنین کسی اصلا جای مباحثه ای نیست. چون یه مباحثه دو طرف داره و طرف دوم شما اصلا قصد نداره مباحه کنه. باید دقت داشته باشید که ممکنه طرف مقابل این صحبت را بکنه که قصد صحبت داره ، ولی شما باید با قدرت موضوع را بپیچونی. 😉
۲- استفاده از موضوعات احساسی، توهمی به عنوان دلیل. این هم یکی از اون موضوعات که تو مباحثه نمی‌گنجه.  مثل «من دلم می‌گه این درسته» !!!!!!
به این موضوعات آگاه باشید و اولین مورد که دیدید دوری کنید، سر کار می رید… بد D:

اصل «صحبت با انسان بالغ»

مدتهاست دلم می خواد علاوه بر فنی، بیشتر در مورد طرز فکرم و چیزایی که توش می گذره بنویسم. برای این کار چندین دلیل دارم. یکی اینکه نوشتن باعث می شه اون فکر جابیافته. خوب یعنی چی جا بیافته؟ یعنی اینکه برای اولین بار از بیرون ذهن خودت بهش نگاه می‌کنی. این موضوع پایبند بودن به نتیجه ای که در فکرت بهش رسیدی را ساده تر می‌کنه. چون شما خیلی مواقع موضوعی را برای خودت تحیلیل می‌کنی، مشکلی را در ذهنت بر طرف می‌کنی. ولی در صورت برخورد مجدد با مشکل، مجددا همان اشتباه قبلی را انجام می‌دی. چون موضوع برات جا نیافتاده، هنوز نپذیرفتیش. حتی خیلی موقع‌ها، در موضوعی خودت را صاحب نظر نمی‌دونی و به نتیجه ات شک می کنی. در حدی که حتی آزمایشش نمی‌کنی. نوشتن فکر خیلی به جا افتادن اون موضوع برای خود آدم کمک می‌کنه و در جایی باعث پخته تر شدن اون هم می شه.

ادامه خواندن اصل «صحبت با انسان بالغ»

اصل اتوبوس جهانگردی

هر کدام از ما برای عیب یابی یک مشکل در سرویس سیاست خاصی داریم. بعضی مثل من از بررسی چیزای کوچیک و پایه مثل ارتباط شبکه و بررسی مصرف منابع شروع می کنند. بعضی هم یهو می پرند وسط سرویس. الان قصد ندارم متدولوژی عیب یابی را توضیح بدم. ولی یکی از نقاطی که خیلی هامون شروع می کنیم، بررسی آخرین تغییراتی هست که دادیم و شروع می کنیم برگرداندن یا rollback تغییرات تا ببینیم مشکل از اونها نباشه.

یه موضوع دیگه که هم موقع عیب یابی و هم موقع پیاده سازی و تغییرات خیلی هامون به عنوان پیشفرض در نظر می‌گیریم این هست که فرض می‌کنیم، وضعیت در همین چیزی که هست می مونه، فرض می کنیم، که خوب سخت افزار سالمه، فرض می کنیم دسترسی برقراره، فرض می کنیم اینترنت وصله و …

نکته مهم اینه که وقتی بر روی یک سرور عملیاتی شده داری کار می‌کنی اگه یک مرتبه هم این شرایط برقرار نباشه، ممکنه کل سرویس شما بر باد بره و برای همین من برای خودم اصل «اتوبوس جهانگردی» را گذاشتم و سعی می کنم بهش پایبند باشم. یعنی یه اتفاق شاید سالی یه بار بیفته و احتمال داره همین الان باشه. (اشاره به اتوبوس جهانگردی تو کارتن «مورچه و مورچه خوار»)

یعنی شما یک سال قطعی اینترنت نداشتید، دقیقا یک دقیقه بعد از تغییر IP سرور اینترنت قطع می شه. اینجاست که شما اگه به این اصل «آگاه نباشی» به جای تماس به دیتاسنتر، یکی دوساعت را صرف بررسی مجدد تنظیمات IP سرور می کنی. چون می گی من اینو تغییر دادم اینترنت قطع شد. در صورتی که فقط یه همزمانی اتفاق افتاده ، لامصب سالی یه دفعه هم این همزمانی اتفاق می افته.

چند روز پیش ما حمله ای را روی سرور تجربه کردیم، و به دلیل فراموشی همین اصل عیب یابی ما به بیراهه می رفت (البته یکی از دلایل بود). نمودار سرور وقتی افتاده بود که دقیقا من تغییری را در سرور اعلام کرده بودم. به فاصله پنج دقیقه. خوب من و بقیه در درجه اول به این اعتقاد داشتیم که به احتمال زیاد مربوط به اون تغییرات هست. درصورتی که فقط یک همزمانی مسخره و دقیق بود.